Πολωνία: Βαρσοβία - Κρακοβία - Λοτζ

 

Κείμενο: Κώστας Μανούσος

Φωτογραφίες: Κώστας και Άντζελα

Με το ταξίδι μας στην Πολωνία εγκαινιάζουμε μια νέα ενότητα του blog μας - τα “Άλλα ταξίδια”.

Η Πολωνία δεν υπήρχε στο πλάνο των μελλοντικών ταξιδιών μας, κάτι που άλλαξε μετά τις προωθητικές ενέργειες της Aegean. Θεωρήσαμε, λοιπόν, πως τα 420€ που ζητούσε για 2 άτομα συν μία μεγάλη παραδοτέα βαλίτσα, με επιστροφή και ενοικίαση αυτοκινήτου (Citroen C3) για 7 ημέρες ήταν ένα καλό deal.

Έτσι, η εποχή που την επισκεφτήκαμε ήταν εντελώς τυχαία που ορίστηκε από την χαμηλότερη τιμή των αεροπορικών εισιτηρίων. Παράλληλα με την επιλογή των ημερομηνιών στην πλατφόρμα της Aegean είχαμε αρχίσει το ψάξιμο για τα καταλύματα και τη δημιουργία ενός προγράμματος επτά ημερών.

Τις τελευταίες μέρες του Νοεμβρίου και τις πρώτες του Δεκεμβρίου 2023 τις περάσαμε επισκεπτόμενοι τις τρεις μεγαλύτερες πόλεις της Πολωνίας, μαθαίνοντας παράλληλα και μέρος της ιστορίας τους.

Τι είδαμε και τι μάθαμε σε εφτά ημέρες στην Πολωνία!

ΠΟΛΩΝΙΑ

Η Πολωνία είναι μια χώρα σχεδόν δυόμιση φορές μεγαλύτερη από την Ελλάδα, έχει κοντά στους σαράντα εκατομμύρια κατοίκους και μια αρκετά ανεπτυγμένη αγορά.

Μετά την πτώση του τοίχους του Βερολίνου, που σηματοδότησε το τέλος του ψυχρού πολέμου, πολλοί Πολωνοί είχαν μεταναστεύσει. Αρκετοί από αυτούς ήρθαν και στη χώρα μας στις αρχές της δεκαετίας το ΄90. Οι περισσότεροι εργάστηκαν στις οικοδομές και έζησαν αρμονικά στις γειτονιές που έμειναν. Μετά από μερικά χρόνια η Πολωνία, αφού είχε στήσει γερές βάσεις, ήταν έτοιμη να δεχτεί πίσω τον κόσμο που είχε φύγει. Έτσι, οι περισσότεροι οικονομικοί μετανάστες επέστρεψαν στην χώρα τους.

Σήμερα έχει την έκτη μεγαλύτερη οικονομία στην ευρωπαϊκή οικονομική ζώνη, με υψηλά επίπεδα διαβίωσης, καθώς και θετικό αίσθημα ασφαλείας. Στην πλειοψηφία του ο κόσμος μιλάει αγγλικά και είναι πρόθυμος να σε βοηθήσει. Η οδήγηση στην Πολωνία είναι εύκολη, αρκεί να μην οδηγάς σαν Έλληνας (και εννοώ να ακολουθείτε τους κανόνες), γιατί υπάρχει έλεγχος και δε χαρίζουν.

Η Πολωνία τα κατάφερε και έγινε μια χώρα που κατά την άποψή μου μας έχει ξεπεράσει σε πολλούς τομείς. Άραγε θα τα καταφέρουμε ΠΟΤΕ εμείς, να γίνουμε η Πολωνία του σήμερα;

Δυστυχώς, στην Πολωνία υπάρχει το πιο σύγχρονο μνημείο βαρβαρότητας, το Άουσβιτς, με σκοπό να θυμίζει τι δεν πρέπει να κάνουν οι επόμενες γενιές. Απ’ ότι όμως παρατηρώ, οι απόγονοι των θυμάτων έχουν μνήμη χρυσόψαρου και στις μέρες μας γινήκανε θήτες.

Προτού δούμε τις πόλεις, ας μοιραστούμε πρώτα κάποιες βασικές πληροφορίες για την Βαρσοβία, την Κρακοβία και το Λοτζ, που ίσως σας φανούν χρήσιμες.

ΔΙΑΜΟΝΗ

Κλείσαμε τα καταλύματα μέσω της πλατφόρμας του Booking. Για τρεις ημέρες στη Βαρσοβία πληρώσαμε 169€ χωρίς πρωινό. Η τοποθεσία που επιλέξαμε να μείνουμε διέθετε δωρεάν δημόσιο πάρκινγκ για το αυτοκίνητο, σουπερμάρκετ, στάση τραμ και λεωφορείων στα είκοσι μέτρα και ένα κατάστημα της αλυσίδας Pepco. Η απόσταση από το κέντρο είναι 9 με 10 χλμ, έτσι η μετακίνηση με το αυτοκίνητο ή τα μέσα ήταν αναπόφευκτη. Εμείς προτιμήσαμε να μετακινηθούμε με τα λεωφορεία και τα τραμ, ώστε να αποφύγουμε το πρόβλημα του στάθμευσης του αυτοκινήτου στο κέντρο.

Στην Κρακοβία, για τις ίδιες ημέρες, πληρώσαμε 167€ και αυτό χωρίς πρωινό έχοντας όμως το κατάλυμα δική του θέση στάθμευσης. Με το κέντρο να βρίσκεται 25 λεπτά μακριά, η μετακίνηση με το τραμ ήταν μονόδρομος.

Στο Λοτζ  κάναμε μόνο μία διανυκτέρευση με κόστος 37€, πάλι χωρίς πρωινό, με θέση πάρκινγκ του καταλύματος και κοντά στο κέντρο.

ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ

Τις μέρες που μείναμε στη Βαρσοβία και την Κρακοβία μετακινηθήκαμε κατά κύριο λόγω με λεωφορεία και τραμ. Αν θυμάμαι καλά πληρώσαμε το εισιτήριο για μια διαδρομή 20 λεπτών, 1,70 Zloty δηλαδή 0,80€ περίπου. Τα εισιτήρια μπορείτε να τα προμηθευτείτε από τους αυτόματους πωλητές που βρίσκονται στις στάσεις και εντός των ΜΜΜ (λεωφορεία, τραμ) κτλ. Η πληρωμή μπορεί να γίνει με μετρητά ή ηλεκτρονικά (κάρτα, κινητό, ρολόι). Ελάχιστα είναι τα μέσα που δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα, παρόλα αυτά καλό είναι να έχετε πάντα κάνα δυο εισιτήρια στην τσέπη σας. Στο Λοτζ δεν κάναμε χρήση των ΜΜΜ λόγω εγγύτητας του καταλύματος με το κέντρο.

ΕΣΤΙΑΣΗ

Στη Βαρσοβία μας έκανε εντύπωση ο αριθμός των καταστημάτων καφέ και ιδιαίτερα αυτών της αλυσίδας Costa Coffee, που θα τα βρείτε παντού σε όλη τη χώρα. Προσωπικά, μου άρεσαν περισσότερο τα Green Caffé Nero, που βρίσκονται κατά κύριο λόγω στην πρωτεύουσα, με ωραία διακόσμηση, καθώς και γωνίες που μπορεί να σας θυμίσουν το καθιστικό σας. Οι Πολωνοί πίνουν το καφεδάκι τους όπως και εμείς. Αργά, χαλαρά και ακριβά!

Οι τιμές που θα κληθείτε να πληρώσετε για ένα γεύμα ή δείπνο σε ένα εστιατόριο είναι εφάμιλλες με τις δικές μας. Εκεί που έχουμε την μεγάλη διαφορά με την Πολωνία είναι στα προϊόντα των σουπερμάρκετ. Τα είδη πρώτης ανάγκης είναι αρκετά φθηνότερα, όχι όμως η ένδυση και η υπόδηση που κρατάνε υψηλές κατά την άποψή μου, τιμές.

ΒΑΡΣΟΒΙΑ

Στη Βαρσοβία, πρωτεύουσα της Πολωνίας, φτάσαμε στις 17:50 τοπική ώρα μετά από μια πτήση 2 ωρών και 35 λεπτών από την Αθήνα. Μετά από την παραλαβή των αποσκευών παραλάβαμε το αυτοκίνητο και κατευθυνθήκαμε προς το κατάλυμα. Στην πόλη μείναμε τρεις νύχτες.

ΤΙ ΕΙΔΑΜΕ - ΤΙ ΜΑΘΑΜΕ

Ο Βιστούλας ποταμός χωρίζει σχεδόν στη μέση την Βαρσοβία, με τα περισσότερα αξιοθέατα που ενδιαφέρουν τον τουρίστα, όπως η Παλιά και Νέα Πόλη, τα ανάκτορα και το εβραϊκό γκέτο, να βρίσκονται στην δυτική όχθη. Από την άλλη, στην ανατολική όχθη, βρίσκεται  η περιοχή Praga, με μια όχι και τόσο ενδιαφέρουσα τουριστική ματιά.

Περπατώντας στο κέντρο της μεγαλύτερης πόλης της χώρας, δεν πάει ο νους σας πως τα περισσότερα από τα παλιά κτίρια που βλέπετε είναι καινούργιες κατασκευές, καθώς κατά το τέλος του Β΄ Παγκόσμιου Πόλεμου οι Γερμανοί κατεδάφισαν συστηματικά το 85% της πόλης. Η αποκατάσταση έγινε από παλιό σωζόμενο φωτογραφικό υλικό, πίνακες και ότι  αρχεία είχαν απομείνει.

Η Βασιλική Διαδρομή (οδός Krakowskie Przedmieście) είναι ο κεντρικός δρόμος της πρωτεύουσας, όπου υπάρχουν εκκλησίες, κτίρια με διαφορετικό αρχιτεκτονικό στυλ, μνημεία και πολλά καταστήματα, εστιατόρια και καφέ.

Βρισκόμασταν κοντά στον ένα μήνα πριν από τα Χριστούγεννα και η πόλη ήταν ήδη στολισμένη. Το βράδυ επισκεφτήκαμε την χριστουγεννιάτικη αγορά και προσέξαμε πως σε αρκετούς από τους πάγκους πωλούσαν ελιές Καλαμών!

Το Παλάτι του Πολιτισμού και της Επιστήμης είναι το σήμα κατατεθέν της Βαρσοβίας. Έχει ύψος 237 μέτρα και κατασκευάστηκε το 1955, σε ίδιο στυλ όπως οι «Επτά Αδερφές» (είναι επτά κτίρια στη Μόσχα που μοιάζουν μεταξύ τους). Επίσης μπορεί να ακούσετε να το αποκαλούν ως η «Όγδοη Αδελφή».

Μνημείο προς τιμήν των προέδρων της Βαρσοβίας Stefan Starzyński και Julian Spitosław Kulski

Ο Τάφος του Άγνωστου Στρατιώτη είναι αφιερωμένο στους άγνωστους στρατιώτες που έδωσαν τη ζωή τους για την Πολωνία και ανεγέρθηκε μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Βρίσκεται στην Πλατεία Πιουσούτσκι, στεγασμένο από το μόνο σωζόμενο τμήμα ενός παλατιού που υπήρχε κάποτε σε εκείνο το σημείο. Το μνημείο φωτίζεται από μια αιώνια φλόγα και φυλάσσεται από δύο στρατιώτες που αλλάζουν κάθε μια ώρα. Εδώ είναι το μέρος όπου οι ξένοι εκπρόσωποι αποδίδουν τις τιμές τους και καταθέτουν τα στεφάνια. Μια αλλαγή φρουράς είναι πάντα εντυπωσιακή!

Περπατώντας στους δρόμους τις Βαρσοβίας, αλλά και τις Κρακοβίας τις επόμενες ημέρες, πετύχαμε πολλούς συμπατριώτες μας. Η προσφορά της Aegean είχε απ’ ότι φαίνεται μεγάλη επιτυχία. Έλληνες παντού!

Συνεχίζουμε την περιήγησή μας επισκεπτόμενοι μέρη όπου γράφτηκαν μερικές από τις πιο μαύρες σελίδες στην ιστορία της πόλης και όχι μόνο.

Μνημείο για τους Ήρωες του Γκέτο

Οι οριακές σημάνσεις του Γκέτο της Βαρσοβίας  οριοθετούν τη περίμετρο του πρώην γκέτο που δημιουργήθηκε από τους Γερμανούς κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Σε αυτό “φιλοξενήθηκαν” κοντά στο μισό εκατομμύριο ψυχές, με την πλειοψηφία αυτών να είναι εβραϊκής καταγωγής. Μόνο λίγοι επέζησαν. Όλοι οι υπόλοιποι είτε στάλθηκαν στους θαλάμους αερίων, είτε αφέθηκαν να πεθάνουν από την πείνα.

Το Μνημείο της Εξέγερσης της Βαρσοβίας απεικονίζει Πολωνούς στρατιώτες και πολίτες να μάχονται. Η εξέγερση άρχισε την 1η Αυγούστου 1944 και τελείωσε δύο μήνες μετά, στις 2 Οκτωβρίου, αφού η έλλειψη εφοδίων τους ανάγκασε σε παράδοση. Μετά από αυτό το γεγονός, οι Γερμανοί ισοπέδωσαν κυριολεκτικά την Βαρσοβία. Για την ιστορία να πούμε ότι ο σοβιετικός στρατός βρίσκονταν αμέτοχος στην ανατολική όχθη του Βιστούλα.

Το Παρατηρητήριο της Βαρσοβίας είναι ένα παρατηρητήριο, από τα λίγα που έχουν απομείνει, ενός δικτύου παλιών οχυρώσεων, που κάποτε κύκλωνε την πόλη. Στην πραγματικότητα είναι το σύνορο μεταξύ της παλιάς και της νέας πόλης. Το μεγαλύτερο μέρος του παρατηρητηρίου ξαναχτίστηκε μετά τον πόλεμο χρησιμοποιώντας δομικά υλικά από άλλα κατεστραμμένα κτίρια.

Το Μουσείο Φρεντερίκ Σοπέν είναι ένα διαδραστικό μουσείο, που αξίζει να επισκεφτούν οι λάτρεις του συνθέτη, όταν βρεθούν στην Βαρσοβία. Ο Σοπέν ήταν Πολωνός συνθέτης από Γάλλο πατέρα που έπαιζε βιολί και από Πολωνή μητέρα που ήταν πιανίστρια. Με τέτοιο υπόβαθρο ήταν σχεδόν αδύνατο να μη χτίσει μεγάλη καριέρα. Στην εποχή του ήταν από τους μεγαλύτερους πιανίστες, αφήνοντας πίσω του μια τεράστια μουσική κληρονομιά.

Τις Τετάρτες το μουσείο έχει ελεύθερη είσοδο και έτσι μπήκαμε κι εμείς για μια επίσκεψη, αλλά και για να ζεσταθούμε λίγο…

Της ημέρες παραμονής μας στην πόλη, η θερμοκρασία ήταν μεταξύ -3 και +2 βαθμών κελσίου, ρίχνοντας που και που κάνα ψιλό χιονάκι, όχι όμως κάτι το ιδιαίτερο, αναγκάζοντας μας να επισκεπτόμαστε αρκετά από τα καφέ της πόλης και κάποια εμπορικά καταστήματα, προκειμένου να ανακτήσουμε τη χαμένη σωματική θερμότητα.

Μετά από τρεις διανυκτερεύσεις στη Βαρσοβία φορτώσαμε το αυτοκίνητο, που ελάχιστα είχαμε χρησιμοποιήσει, και πήραμε νότια πορεία προς την δεύτερη πολυπληθέστερη πόλη της Πολωνίας και την πιο τουριστική. Την…

ΚΡΑΚΟΒΙΑ

320 χιλιόμετρα χωρίζουν τις δύο πόλεις. Εμείς κάναμε περίπου έξι ώρες μέχρι να φτάσουμε, μαζί με τις στάσεις. Όταν ταξιδεύουμε οδικώς, είτε με μηχανή είτε με αυτοκίνητο, προτιμάμε να κινούμαστε στον επαρχιακό δρόμο και λιγότερο στον αυτοκινητόδρομο. Κάποιοι από αυτούς έχουν και διόδια, τα οποία δέχονται μετρητά, κάρτα ή άλλα ηλεκτρονικά μέσα. Εμείς επιλέξαμε να κινηθούμε εκτός διοδίων, σε ένα πολύ καλό και κατά τα άλλα σηματοδοτημένο οδικό δίκτυο.

Τις μέρες που βρισκόμασταν στην Κρακοβία, μια κακοκαιρία ήταν σε εξέλιξη στην Κεντρική Ευρώπη, που επηρέασε χιλιάδες κόσμου και επηρέασε και εμάς από το βράδυ της δεύτερης ημέρας. Το φαινόμενο μας χάρισε όμορφες,  πρόωρες χριστουγεννιάτικες εικόνες, στην ήδη στολισμένη πόλη. Η βαριά χιονόπτωση έφερε, στα μάτια μας, τα Χριστούγεννα τρεις εβδομάδες νωρίτερα.

Δημιούργησε, όμως, και προβλήματα. Ένα αυτοκίνητο που επιχειρούσε να βγει από το πάρκινγκ του συγκροτήματος όπου μέναμε, γλίστρησε και έπεσε πάνω στο παρκαρισμένο και θαμμένο από χιόνι αυτοκίνητό μας. Την φάση την είδαμε ζωντανά, καθώς εκείνη την ώρα παρακολουθούσαμε την βαριά χιονόπτωση από την θαλπωρή του διαμερίσματος. Ευτυχώς η ζημιά ήταν τέτοια, που δεν ασχολήθηκε ούτε η εταιρία ενοικίασης. Τέλος καλό όλα καλά.

ΤΙ ΕΙΔΑΜΕ - ΤΙ ΜΑΘΑΜΕ

Η Κρακοβία ήταν για 500 χρόνια η πρωτεύουσα της χώρας (μέχρι το 1569), χρονιά όπου ξεκίνησε να μεταφέρεται στη Βαρσοβία. Η παλιά πόλη είναι εντυπωσιακή με ωραία αρχιτεκτονική και θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως ανοιχτό μουσείο. Το 1978 η UNESCO ανακήρυξε την παλιά πόλη ως μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς.

Την επόμενη της άφιξης μας επιστεφτήκαμε τις πόλεις Όσβιετσιμ και Μπρζεζίνκα που είναι περισσότερο γνωστές με την γερμανική τους ονομασία ως Άουσβιτς και Μπίρκεναου αντίστοιχα. Αυτές οι πόλεις απέχουν μόλις 70 χιλιόμετρα από την Κρακοβία και έχουν μείνει χαραγμένες στη συνείδηση του κόσμου ως τα μεγαλύτερα στρατόπεδα συγκέντρωσης και εξόντωσης της ναζιστικής Γερμανίας,  όπου γινόντουσαν μαζικές δολοφονίες και πειράματα πάνω σε ανθρώπους.

Επειδή δεν είναι ο σκοπός μου να σας μαυρίσω την ψυχή, δεν θα αναφερθώ σε νούμερα και περαιτέρω λεπτομέρειες. Αν ποτέ επισκεφτείτε την περιοχή και θελήσετε να δείτε από κοντά τα στρατόπεδα και να μάθετε τη μαύρη ιστορία τους, θα σας συμβούλευα να κλείσετε ένα τουρ με ξεναγό, όπως άλλωστε κάναμε και εμείς.

Παρά το γεγονός ότι ήταν αρχές Δεκέμβρη υπήρχε πολύς κόσμος. Μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για το πιο επισκέψιμο μέρος της Πολωνίας, γι’ αυτό οπλιστείτε με υπομονή και να συνεννοηθείτε σωστά για το σημείο όπου θα βρεθείτε με το υπόλοιπο γκρουπ για την ξενάγηση. Το τουρ ξεκινά από το Άουσβιτς (εμείς επιλέξαμε να πάμε με δικό μας μέσον ως το Άουσβιτς) και καταλήγει στο Μπίρκεναου, που δεν είναι παραπάνω από δύο χιλιόμετρα μακριά. Η μεταφορά συμπεριλαμβάνονταν στην τιμή της ξενάγησης, που ήταν 45,70€ και για τους δύο και διήρκησε τρεις ώρες.

Στην Κρακοβία υπάρχει και το εργοστάσιο του Όσκαρ Σίντλερ (γνωστός από την ομώνυμη ταινία), το οποίο έχει μετατραπεί σε μουσείο.

Το απόγευμα επισκεφτήκαμε την χριστουγεννιάτικη αγορά στην παλιά πόλη. Στα κιόσκια πωλούσαν σουβενίρ, χριστουγεννιάτικα, ζεστά ρούχα, φαγητό και κάθε λογίς ψιλολόι. Φωτιζόμενες παραμυθένιες άμαξες με άλογα καθαρά και όμορφα χτενισμένες χαίτες περίμεναν στο πάνω μέρος της πλατείας τους τουρίστες για μια βόλτα.

Επιστρέφοντας το βράδυ στο κατάλυμα, μια ελαφριά χιονόπτωση είχε ξεκινήσει.

Την επόμενη ημέρα θα ξυπνήσουμε στην λευκοντυμένη από το χιόνι Κρακοβία και εκεί που παρακολουθούμε την χιονόπτωση βλέπουμε ένα αυτοκίνητο να πέφτει πάνω στο δικό μας. Το γεγονός αυτό μας καθυστέρησε να βγούμε από το σπίτι, έτσι ξεκινήσαμε τη μέρα μας στη μία το μεσημέρι.

Το Κάστρο Βάβελ  είναι ένα από τα μεγαλύτερα στην Πολωνία και αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά ιστορικά και πολιτιστικά μέρη της χώρας. Είναι τοποθετημένο σε ένα λόφο δίπλα από τον ποταμό Βιστούλα (ναι, μιλάμε για τον ίδιο ποταμό που “κόβει” την Βαρσοβία), που κάποτε αποτελούσε κατοικία των βασιλέων της Πολωνίας, δίνοντας του την υπόσταση του κράτους. Στις μέρες μας είναι πια μουσείο τέχνης που ιδρύθηκε το 1930 και είναι ένα πολυσύχναστο τουριστικό μέρος.

Ένας ακόμη λόγος που είναι σημαντικό αυτό το μέρος, είναι αυτό της συγκέντρωσης των πολιτών που διαδήλωναν κατά των Αυστριακών, των Πρώσων και των Ρώσων που τότε αποτελούσαν τις δυνάμεις κατοχής στην περιοχή.

Στη βάση του λόφου υπάρχει ο περίφημος Δράκος του Βάβελ, που σύμφωνα με τον μύθο τρομοκρατούσε τον κόσμο, τρώγοντας τα πρόβατα τους και τις παρθένες. Τέλος στο κακό, έδωσε ο ηρωικός πρίγκιπας Κράκος, ο οποίος λένε ότι ίδρυσε την Κρακοβία και έχτισε το κάστρο πάνω από την φωλιά του δράκου.

Σήμερα υπάρχει ακόμα ο δράκος, απλά είναι μεταλλικός και βγάζει φωτιά από το στόμα με μια συχνότητα τριών λεπτών περίπου. Αρκετός κόσμος μαζεύεται κάτω από τον δράκο προκειμένου να αποθανατίσει τη στιγμή.

Συνεχίσαμε την περιήγηση μας εν μέσω πυκνής χιονόπτωσης προς την παλιά πόλη.

Η Παλιά πόλη είναι μια ιστορική περιοχή, από τις πιο διάσημες της Πολωνίας. Όταν η Κρακοβία ήταν πρωτεύουσα αποτελούσε το κέντρο της πολιτικής ζωής της χώρας. Τα όρια της παλιάς πόλης είναι το πάρκο Πλάντι, όπου μέχρι τον 19ο αιώνα ήταν η τάφρος μπροστά από τα τείχη, οπότε και μπαζώθηκε για να γίνει το πάρκο.

Η Κεντρική Πλατεία Rynek Główny της παλιάς πόλης είναι η μεγαλύτερη μεσαιωνική πλατεία της Ευρώπης. Στο μέσον της υπάρχει ένα κτήριο γνωστό ως το μουσείο Αίθουσα Υφασμάτων, όπου στο υπόγειο φιλοξενείται το Rynek Underground Museum και στο όροφο η Εθνική Πινακοθήκη. Στο ίδιο επίπεδο με την πλατεία, εντός του κτηρίου, στεγάζονται αρκετές μικρές επιχειρήσεις εστίασης και σουβενίρ.

Στην πλατεία θα δείτε ακόμα τον Πύργο του Δημαρχείου, το μοναδικό σωζόμενο τμήμα του παλιού δημαρχείου, καθώς το υπόλοιπο κτήριο αποφασίστηκε να κατεδαφιστεί το 1820 στα πλαίσια διεύρυνσης τη πλατείας.

Στη νότια γωνία της πλατείας υπάρχει μια μικρή εκκλησία - ο Ναός του Αγίου  Άνταλμπερτ. Είναι η πιο παλιά εκκλησία της Κρακοβίας, χτισμένη τον 10^ο αιώνα, αρχικά από ξύλο και μετέπειτα από πέτρα. Πενήντα μέτρα πιο πάνω, απέναντι από την Αίθουσα Υφασμάτων, θα δείτε το Μνημείο του Άνταμ Μιτσκιέβιτς  του πιο γνωστού ρομαντικού ποιητή της Πολωνίας.

Αυτό που δεν περνάει απαρατήρητο είναι η Βασιλική της Παναγίας, με τα δύο ανισοϋψή καμπαναριά. Όπως διάβασα, είναι γνωστή για το ξύλινο τέμπλο. Πιστεύω, όμως, ότι οι περισσότεροι την γνωρίζουν ή την έχουν ακουστά για τον σαλπιγκτή της, που παίζει μια μελωδία ανά μία ώρα από το πιο ψηλό κωδωνοστάσιο, τιμώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τον σαλπιγκτή συνάδελφό τους, που τον 13ου αιώνα δέχθηκε ένα βέλος στον λαιμό, τη στιγμή που προειδοποιούσε τους κατοίκους για την επίθεση που δέχονταν η πόλη από τους Μογγόλους.

Η πλατεία και το πάρκο Πλάντι είναι γεμάτα με καταστήματα εστίασης, όπου στη διάρκεια της περιήγησής μας τα επισκεφτήκαμε με μεγαλύτερη συχνότητα απ’ ότι συνήθως, καθώς η θερμοκρασία ήταν στους -2 με αίσθηση -6 βαθμών Κελσίου. Τα καταστήματα είχαν μεγάλο ποσοστό πληρότητας από τουρίστες από πολλά και διάφορα κράτη. Έτσι έπρεπε να μπούμε σε κάνα δυο μαγαζιά, προτού να μπορέσουμε να καθίσουμε και παραγγείλουμε μια σούπα γκούλας, συνοδευόμενο από ένα τοπικό πιάτο και ζεστό κρασάκι. Άλλες φορές απλά πίναμε ένα ζεστό κρασί και συνεχίζαμε. Μιλάμε για πολύ χιόνι. Τουλάχιστον για τα δικά μας δεδομένα.

Νότιο ανατολικά της παλιάς πόλης υπάρχει μια άλλη παλιά πόλη που είναι γνωστή ως Kazimierz ή Εβραϊκή συνοικία. Μια βόλτα στα στενά θα σας ταξιδέψει στην ιστορία της περιοχής και θα σας χαρίσει ωραία φωτογραφικά κλικ. Στις μέρες μας η περιοχή είναι σημαντική όσο αφορά την πολιτιστική ζωή της πόλης και έχει έντονη νυχτερινή ζωή.

Το χιόνι έπεφτε πυκνό και ασταμάτητα όλη την ημέρα δημιουργώντας προβλήματα και εκτροχιασμούς στα τραμ. Αυτό με τη σειρά του μας χάρισε μια μίνι περιπέτεια το βράδυ εκείνο. Τη μισή διαδρομή μέχρι το κατάλυμα την κάναμε με τα πόδια μέσα από τα χιονισμένα και ολισθηρά πεζοδρόμια και την άλλη μισή με το τραμ.

Η τελευταία μας ημέρα στην Κρακοβία ήταν η πιο όμορφη σε όλο το ταξίδι, παρά το ατυχές γεγονός με το αυτοκίνητο. Το χιόνι δημιούργησε μια απίθανη χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα, χαρίζοντάς μας πολύ όμορφες εικόνες. Αλλού δημιούργησε τεράστια προβλήματα όπως είδαμε στις ειδήσεις. Για εμάς, όμως, την συγκεκριμένη χρονική στιγμή ήταν αυτό που έπρεπε.

Την επόμενη ημέρα η χιονόπτωση συνεχίζονταν, όχι όμως με την ίδια ένταση. Το αυτοκίνητο ήταν κυριολεκτικά θαμμένο κάτω από το χιόνι και απαιτούταν η απομάκρυνση όλου αυτού του παγωμένου όγκου προκειμένου να αναχωρήσουμε από την Κρακοβία. Σε όλη τη διαδρομή μέχρι το Λοτζ χιόνιζε ελαφριά.

ΛΟΤΖ

Στο Λοτζ, την τρίτη κατά σειρά μεγαλύτερη πόλη της Πολωνίας, μείναμε μόνο ένα βράδυ. Έτσι ο χρόνος που είχαμε στη διάθεση μας ήταν περιορισμένος. Παρόλα αυτά, κάτι προλάβαμε να δούμε και να μάθουμε.

Το 1810 είχε μόλις 190 κατοίκους, ενώ τώρα αριθμεί κοντά τους 700 χιλιάδες και το όνομα της σημαίνει βάρκα. Από το 1825 και ύστερα η πόλη γνωρίζει τεράστια ανάπτυξη λόγω του εργοστασίου παραγωγής βάμβακος και της δημιουργίας σιδηρόδρομου. Αυτό θα προσελκύσει αρκετούς μετανάστες  από την Αγγλία, Ιρλανδία Πορτογαλία και Γαλλία, δίνοντας της την ονομασία “Γη της Επαγγελίας”.

Στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο καταλαμβάνεται από τους Γερμανούς και με τη λήξη του είχαν απομείνει ζωντανοί οι μισοί κάτοικοι. Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στις 8 Σεπτεμβρίου 1939, ξανά καταλαμβάνεται από τους Γερμανούς, δημιουργώντας το Γκέτο του Λοτζ στο οποίο συγκέντρωσαν πάνω από διακόσιες χιλιάδες ανθρώπους, κυρίως εβραίους. Εκεί ξεκινά η παραγωγή στρατιωτικού υλικού για τους ναζί. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν πάντως οι λεπτομέρειες για το πως μετατράπηκε τελικά σε εργοστάσιο. Το 1945 οι Γερμανοί εγκαταλείπουν την πόλη παίρνοντας μαζί τους τα μηχανήματα από το γκέτο καθιστώντας το ως το τελευταίο γκέτο που διαλύθηκε.

Δίπλα από το μνημείο για το γκέτο του Λοτζ βρίσκεται ο Σιδηροδρομικός σταθμός Ράντεγκαστ, που χρησιμοποιήθηκε από τους ναζί για τη μεταφορά ανθρώπων προς τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και εξόντωσης.

Η πόλη του Λοτζ μεγάλωσε κατά μήκος της Οδού Πιοτρκόφσκα που αποτελεί την μεγαλύτερη εμπορική οδό της Ευρώπης, με μήκος τα 4,2 χιλιόμετρα. Εμείς περπατήσαμε το πεζοδρομημένο τμήμα της οδού, που ήταν περίπου δύο χιλιόμετρα. Καταστήματα κάθε λογής δραστηριοποιούνται κατά μήκος της και αποτελεί τουριστικό αξιοθέατο.

Το πεζοδρομημένο τμήμα ξεκινά από την Πλατεία Ελευθερίας. Μετά από σαράντα μέτρα στο δεξί σας χέρι υπάρχει ένα πέρασμα, που στη βάση του έχει δύο κώνους. Αυτό είναι Το Πέρασμα της Ρόζας και φέρει το όνομα της κόρης της καλλιτέχνιδας Joanna Rajkowska. Τι το ιδιαίτερο έχει, όμως, αυτό το πέρασμα και γίνεται λόγος για αυτό; Οι τοίχοι έχουν καλυφθεί με σπασμένα κομμάτια καθρέφτη, διαφόρων σχημάτων και μεγεθών, δίνοντας μια μοναδική αίσθηση, κυρίως κατά τις απογευματινές ώρες που δύει ο ήλιος. Αυτό που έσπρωξε την καλλιτέχνιδα να δημιουργήσει το έργο ήταν η ασθένεια της κόρης της, που είχε καρκίνο στα μάτια. Με τον τρόπο αυτό θέλησε να εστιάσει τόσο στο θαύμα της όρασης, όσο και την αλλαγή της οπτικής με μια ελάχιστη κίνηση.

Την ημέρα αναχώρησής μας από την πόλη επισκεφτήκαμε τον πολυχώρο Manufactura με καταστήματα, καφετέριες, σινεμά  και άλλα, το οποίο στο παρελθόν ήτανε εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας ενός Εβραίου Πολωνού. Μετά την παλαιά αγορά στην κεντρική πλατεία της Κρακοβίας, ο πολυχώρος αυτός έρχεται δεύτερος σε μέγεθος στην Πολωνία. Εκεί όμως που έχει την πρωτιά, και μάλιστα σε όλη την Ευρώπη, είναι το σιντριβάνι με μήκος 300 μέτρα, που επίσης βρίσκεται στην μεγάλη πλατεία. Εδώ ήπιαμε το τελευταίο μας καφεδάκι στην Πολωνία.

Φτάνοντας στο αεροδρόμιο παραδώσαμε το αυτοκίνητο και ρωτήσαμε για την επιστροφή της εγγύησης, έχοντας στο μυαλό μας το ατυχές γεγονός που είχαμε στην Κρακοβία. Για την ιστορία θα σας πω, ότι η εγγύηση μας επιστράφηκε στο ακέραιο μετά από 2-3 εβδομάδες. Η αναχώρηση μας είχε μια καθυστέρηση 30 λεπτών που καλύφθηκε κατά την διάρκεια της πτήσης. Έτσι φτάσαμε στη Αθήνα την προγραμματισμένη ώρα. Το ταξίδι μας δεν είχε τελειώσει ακόμα, καθώς έπρεπε να οδηγήσουμε μέχρι το σπίτι μας στην Καλαμάτα. Μέχρι να βρούμε το αυτοκίνητο στο παρκινγκ του αεροδρομίου πέρασε λίγη ώρα, αφού είχα ξεχάσει να βγάλω φωτογραφία τη θέση ή να βάλω μια πινέζα στον χάρτη.

Η Πολωνία, όπως είπαμε και στην αρχή, δεν ήταν στα πλάνα μας, αλλά γλυκαθήκαμε από την προσφορά της Aegean. Αν οι προσφορές της συνεχίζουν να είναι πραγματικές προσφορές, τότε βλέπω η ενότητα  “Άλλα ταξίδια” του blog μας να μεγαλώνει.

Αν φτάσατε μέχρι εδώ, σας ευχαριστούμε και σας ευχόμαστε να είστε όλοι καλά και να ταξιδεύετε!