Εαρινή μοτοεκδρομή στο Ρούπελ, λίμνη Κερκίνη και τα πέριξ. (+Βίντεο)

Κείμενο: Κώστας Μανούσος/Πέτρος Πίκολης           

Φωτογραφίες: Από τους συμμετέχοντες

Κάπως έτσι κανονίσαμε για το Ρούπελ 

Εδώ και δυο χρόνια περίπου, έχω κολλήσει με τις δρακόλιμνες που υπάρχουν στη χώρα μας. Αν θυμάμαι καλά, πρέπει να είναι έξι και έχω επισκεφτεί μόνο μία εξ αυτών, την δρακόλιμνη του Σμόλικα, όταν κάναμε την χειμερινή μοτοεκδρομή το 2017 με τον Σωτήρη και τον Γιάννη. 

Φέτος το Μάιο είχα κατά νου να επισκεφτώ τη δρακόλιμνη Βερλίγκα. Η περίπτωση της εκδρομής σε δρακόλιμνη συνδυάζει μοτοσυκλέτα, πεζοπορία, σκηνή και φύση. Ιδανικός συνδυασμός αν με ρωτήσεις, αλλά όχι για όλους (η Άντζελα ούτε να ακούσει για σκηνή). 

Με τον Πέτρο, που οργάνωσε την παρακάτω εκδρομή, γνωριζόμαστε αρκετά χρόνια και έχουμε κάνει αρκετά χιλιόμετρα παρέα. Όταν σε κάποιο καφέ του είπα για τα σχέδια μου, αυτός μου ανέφερε για την αναβίωση του Ρούπελ, που μέχρι εκείνη τη στιγμή αγνοούσα. Μου ακούστηκε πολύ ενδιαφέρον, τόσο που αποφάσισα για την εκδρομή πριν τελειώσει ο καφές και οι δρακόλιμνες πήγαν πιο πίσω στο εκδρομικό καλεντάρι. Το κύριο βάρος προγραμματισμού της εκδρομής ανέλαβε ο Πέτρος.

Σκοπός ήταν να συνδυάσουμε τη παρουσία μας στην εκδήλωση και με άλλες δραστηριότητες στη γύρω περιοχή. Έτσι λοιπόν, ο Πέτρος έκανε μια πρώτη διερεύνηση στη περιοχή για το πως θα πάμε, που θα μείνουμε, που θα φάμε και τι θα δούμε. Η περιοχή λίγο πολύ του ήταν γνωστή, καθώς την είχε επισκεφτεί ξανά στο παρελθόν, στα πλαίσια μιας ορειβατικής εξόρμησης στο όρος Κερκίνη ή Μπέλες, όπως το αποκαλούν. 

Τις μέρες που ο Πέτρος έφτιαχνε το πρόγραμμα της εκδρομής, είχαμε μια συζήτηση για το πόσοι και ποίοι θα ήμασταν στην εκδρομή. Ο βασικός μας προβληματισμός ήταν πως θα κανονίζαμε τα ξενοδοχεία, καθώς το σαββατοκύριακο της αναβίωσης τα καταλύματα στην περιοχή είχαν μεγάλη πληρότητα και δεν θέλαμε να κάνουμε τον ενδιάμεσο με τον κάθε ξενοδόχο. Έτσι λοιπόν την ανέβασε ως δημόσια εκδήλωση στο facebook και όσοι πιστοί καλοδεχούμενοι. 

Ξέρετε πως είναι οι εκδηλώσεις στο facebook. 450 «θα πάω», 890 «ίσως» και καταλήγεις να κάνεις την εκδρομή με άλλους δυο. 

Γι’ αυτό στην περιγραφή της εκδήλωσης αφήσαμε να εννοηθεί πως ο καθένας θα κανόνιζε για την διανυκτέρευσή του. Εμείς προτείναμε την τοποθεσία. Καθώς πλησίαζε η ημερομηνία αναχώρησης, οι συμμετοχές είχαν κλειδώσει. Θα μέναμε όλοι στον Λιθότοπο, αλλά σε δύο διαφορετικά ξενοδοχεία.

Αφού οριστικοποιήθηκαν οι συμμετοχές, ο Πέτρος «έκλεισε» 3 δραστηριότητες. Το φαγητό στο σταθμό στη Βυρώνεια, την ενημέρωση στη Λίμνη Κερκίνη και το χαμάμ στο Άγκιστρο. Τελικός αριθμός συμμετεχόντων έντεκα, με εννιά μοτοσυκλέτες. Είμαστε όλοι γνωστοί μεταξύ μας και κατά το παρελθόν οι περισσότεροι έχουμε συνταξιδέψει. Από τις εννιά μηχανές, τις δυο οδηγούν γυναίκες, με το άθροισμα των γυναικείων ίππων να είναι στους 228+. Ποικιλομορφία σε οδηγούς, αλλά και σε μοτοσυκλέτες. Από Fjr 1300, μέχρι Beverly 350. 

Το πρόγραμμα σε γενικές γραμμές ήταν το εξής: 

· Παρασκευή 10 Μαΐου - Αναχώρηση από Αθήνα για Λιθότοπο και το βράδυ φαγητό στη Βυρώνεια. 

· Σάββατο 11 Μαΐου - Ενημέρωση στο βιότοπο Κερκίνης, βόλτα στις Σέρρες, Άνω Πορόια και παρακολούθηση ρετρό στρατιωτικής παρέλασης στο Σιδηρόκαστρο. 

· Κυριακή 12 Μαΐου - Ο βασικός λόγος της εκδρομής, η αναβίωση της μάχης του οχυρού Ρούπελ και μετά στο Άγκιστρο γνωστό για τα θερμά του λουτρά. 

· Δευτέρα 13 Μαΐου - Επιστροφή στις βάσεις μας, φορτωμένοι με επιπλέον εμπειρίες και εικόνες στις αποσκευές μας. 

Η εκδρομή 

Ημέρα 1η Παρασκευή 10 Μαΐου 2019 Αθήνα – Λιθότοπος

Με σύμμαχο τον υπέροχο καιρό η κίνηση μας προς Λιθότοπο έγινε σε δύο γκρουπ. Το ένα γκρουπ αποτελούμενο από τον Κυριάκο, τον Γιάννη και εμένα, πήγαμε από το παλιό και αναχωρήσαμε στις 08:00, μια ώρα πριν από το άλλο γκρουπ. Το δεύτερο αποτελούμενο από τον Πέτρο, τη Νατάσα, τον Τάσο, την Κική, τον Σπήλιο, την Μερόπη και την Άντζελα, πήγαν από τον αυτοκινητόδρομο. Ο ενδέκατος της παρέας, ο Σωτήρης, από την προηγούμενη ημέρα βρίσκονταν στην Κατερίνη. 

Πρώτη στάση για καφεδάκι, ξεκούραση και ανεφοδιασμό στο travelstop στη Λαμία για το μεγάλο γκρουπ. Επόμενη στάση στη παραλία της Λεπτοκαρυάς όπου τσιμπήσανε, για να πάρουνε δυνάμεις. Στο ύψος του Στρυμονικού έχει έξοδο που πάει προς Λιθότοπο, την οποία ουδέποτε είδε η ασυγκράτητη Μερόπη, με τα 113+ ατίθασα άτια του Ducati να κατευθύνονται προς Σέρρες. Στο τσακ ήταν το ταξίδι να γίνει εξωτερικού. 

Το μικρό γκρουπ πήγε μονορούφι μέχρι και λίγο έξω από την Κατερίνη και μετά μια γενναία στάση στη Χαλκηδόνα για «ψωμάκια». Κρίμα να μην φτιάχνουν και εδώ τέτοια. Πέντε, με πεντέμισι ήμασταν και οι έντεκα συγκεντρωμένοι στον Λιθότοπο.

Για την μεταξύ μας επικοινωνία, δημιουργήσαμε μια ομάδα στο messenger και ορίσαμε σημείο συνάντησης – αναχώρησης το χώρο περιπάτου δίπλα στο φράγμα της λίμνης. 

Μετά την σχετική αποκατάσταση – ξεκούραση κάναμε μια μικρή αναγνωριστική εξόρμηση στη περιοχή και εν συνεχεία οδηγώντας σε μια απείρου κάλλους παραλίμνια διαδρομή και μέσω των οικισμών Κορυφούδι, Κερκίνη, Λιβάδια, Νεοχώρι, Μανδράκι και Ομαλός φτάσαμε στο χωριό Βυρώνεια, όπου είχαμε κανονίσει να δειπνήσουμε στη ταβέρνα "Μεθοριακός Σταθμός", η οποία στεγάζεται στο παλιό σταθμό της εν ενεργεία σιδηροδρομικής γραμμής Θεσσαλονίκης-Αλεξανδρούπολης. 

Ο σταθμός πρωτολειτούργησε το 1896. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Βαλκανικού πολέμου ο σταθμός αποτελούσε έδρα του στρατηγείου του Ελληνικού Στρατού. Στο χώρο του σταθμού, ο τότε Βασιλιάς Κωνσταντίνος και ο Ελευθέριος Βενιζέλος, υπέγραψαν τη συνθήκη ειρήνης με την ηττημένη Βουλγαρία. 

Οι σημερινοί ιδιοκτήτες έχουν μετατρέψει το παλιό σταθμό σε μια υπεροχή ταβέρνα όπου μπορεί κάποιος να απολαύσει τον ελληνικό καφέ στη χόβολη, να πιει ρακόμελο και να δοκιμάσει τοπικούς μεζέδες από βουβαλίσιο κρέας και καπνιστή πέστροφα. Όποιος πάει του προτείνω να δοκιμάσει καβουρμά, λουκάνικο τζουμαγιάς ή βουβαλίσιο, κάνδαλο και τις υπέροχες πίτες με γεύσεις ανατολής όπως λαχματζούν, τσιμενλί, λαχπετζού και πεϊνίρπαστα. 

Το κύριο μενού μας ήταν το βουβάλι, μαγειρεμένο σε διάφορες παραλλαγές. Σαφώς η παρέα είχε τον πρώτο λόγο για την ευχάριστη ατμόσφαιρα, με το τετράγωνο τραπέζι του μαγαζιού να είναι το κερασάκι στην τούρτα, που δεν άφηνε κανένα περιθώριο "αποξένωσης", όπως συνήθως γίνεται όταν καθόμαστε σε μακρόστενα τραπέζια και αυτοί που είναι στις άκρες ή δε μιλάνε καθόλου μεταξύ τους ή θέλουν ντουντούκα. 

Στη Βυρώνεια υπάρχει και ένα εξαιρετικό ενυδρείο-ερπετάριο, με μασκότ ένα μεγάλο κροκόδειλο, αλλά ήταν κλειστό την ώρα που φτάσαμε στο χωριό. 

Μετά από ένα υπέροχο δείπνο με πολύ κέφι, επιστρέψαμε στο Λιθότοπο για ξεκούραση και ύπνο. 

Ημέρα 2η Σαββάτο 11 Μαΐου 2019 (Λίμνη Κερκίνη – Σέρρες – Πορόϊα – Σιδηρόκαστρο)

Ξυπνήσαμε το πρωί φρέσκοι, ξεκούραστοι και έτοιμοι για νέες περιηγήσεις. Το πρωινό μας το πήραμε στη τραπεζαρία του ξενώνα. Είχαμε προκανονίσει για σήμερα ενημέρωση από τον «Οικοπεριηγητή» Ιωάννη Ρέκλο, για το βιότοπο της λίμνης και την ανθρώπινη παρέμβαση σε αυτή, αλλά και για τις λύσεις που έχουν προταθεί προς κρατικούς φορείς για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που έχουν προκληθεί από την παρέμβαση. 

Μετά την κατατοπιστική ενημέρωση στο χώρο του «Οικοπεριηγητή», σειρά είχε η ξενάγηση στα μυστικά της λίμνης με βάρκα, που μας περίμενε μόλις ένα χιλιόμετρο μέτρα πιο κάτω (χάρτης). Την ώρα που ξεκινούσαμε με τα πόδια να πάμε προς τα εκεί, τσουπ ένα σχολικό λεωφορείο σταματάει, μας κάνει νόημα ο οδηγός και επιβιβαζόμαστε. Ο Τάσος, που για να πάει στο περίπτερο παίρνει τη μηχανή, το είδε σαν τον απομηχανή θεό. Τέτοια χαρά πήρε. Με το που ξεκινάει το λεωφορείο, ο Γιάννης, ο βενιαμίν της παρέας, θυμήθηκε ότι έχει αφήσει το GPS πάνω στη μηχανή. Φωνάξαμε στον οδηγό να σταματήσει για να πάει να το μαζέψει. Χειρότεροι και από τα παιδιά ήμασταν. Ευχαριστούμε τα παιδιά, τη δασκάλα και τον οδηγό για την κατανόηση. 

Φτάνοντας στο σημείο που βρίσκονται οι βάρκες, βγάλαμε εισιτήρια και επιβιβαστήκαμε. Ο Σπήλιος μπαίνοντας στη βάρκα, παραπάτησε και έκανε κουτσό ποδόλουτρο. ‘Τιμώρησε’ το μποτάκι που δεν πρόσφερε την απαιτούμενη για την περίσταση πρόσφυση, χτυπώντας το κάτω στο κατάστρωμα της βάρκας και μετά το έβαλε στην πλώρη να το χτυπάει ο ήλιος.

Χταποδάκι κανείς;

Τώρα ήμασταν έτοιμη για την ξενάγηση. Ο βαρκάρης – ξεναγός μας, πρέπει να είναι ο πιο ενημερωμένος και λαλίστατος βαρκάρης – ξεναγός, που "γνωρίζει όλα τα πουλιά της λίμνης με τα μικρά τους ονόματα".

Υπέροχη εμπειρία. Την συνιστώ ανεπιφύλακτα. Η βαρκάδα διήρκησε 45 λεπτά με 1 ώρα και κόστισε (7,5€/άτομο). 

Ακόμα μιλάει...

Η Λίμνη Κερκίνη αναφέρεται ως τεχνητή λίμνη, παρά ταύτα ένα μικρό της κομμάτι υπήρχε από αρχαιοτάτων χρόνων και το μέγεθός της εξαρτιόνταν από το πόσο νερό θα κατέβαζε ο ποταμός Στρυμόνας, ο κύριος τροφοδότης της Λίμνης. Από τη Λίμνη μπορούσες να ακολουθήσεις τον ποταμό και να φτάσεις πλωτά στη Ηδωνίδα πόλη των “Εννέα Οδών”, δηλαδή την Αμφίπολη. Η τεχνητή λίμνη δημιουργήθηκε το 1932 με τη κατασκευή ενός φράγματος στο ποταμό Στρυμόνα, κοντά στο χωριό Λιθότοπος και τη κατασκευή αναχωμάτων με σκοπό την αποφυγή πλημμυρών στο κάμπο των Σερρών. 

Σήμερα είναι ένα από τα καλύτερα μέρη της Ευρώπης για φυσική παρατήρηση 300σιων περίπου σπανίων και προστατευμένων ειδών, τα οποία ζουν και αναπαράγονται στη περιοχή. Υπολογίζουν πως σχεδόν 10 εκατομμύρια πτηνά περνούν κάθε χρόνο από τη περιοχή. Εκτός από τα πουλιά, σημαντική είναι η παρουσία αμφίβιων, ερπετών, θηλαστικών ψαριών και άλλων πολλών. 

Με το τέλος της βαρκάδας και με τις κάρτες μνήμης των φωτογραφικών αλλά και κινητών σχεδόν γεμάτες, συνεχίσαμε για Σέρρες ώστε να γευτούμε την ντόπια αυθεντική μπουγάτσα Σερρών συνοδεία καφέ. 

Η απόσταση μέχρι τις Σέρρες είναι 60 χλμ, κάτι λιγότερο δηλαδή από μια ώρα. 

Οι Σέρρες είναι πρωτεύουσα του ομώνυμου νομού και αριθμεί 58 χιλ. κατοίκους. Όμορφη πόλη με πλατείες και ζωντάνια στους δρόμους. 

Αξιοθέατα της πόλης είναι το βυζαντινό κάστρο-ακρόπολη στον επιβλητικό λόφο του Κουλά, το παλαιό Μπεζεστένι (στα τούρκικα σημαίνει αγορά υφασμάτων) που βρίσκεται στη κεντρική πλατεία Ελευθερίας και τώρα λειτουργεί ως αρχαιολογικό μουσείο, το Τζιντζιρλί τζαμί και το τζαμί Αχμέτ πασά. 

Το μεσημεράκι επισκεφτήκαμε το γραφικό ορεινό χωριό Άνω Πορόια, στην πλαγιά του όρους Κερκίνη, που είναι "πνιγμένο" στα δέντρα. 

Αργά το απόγευμα της ίδιας μέρας, επισκεφτήκαμε το Σιδηρόκαστρο, μια κωμόπολη 5 χιλ κατοίκων όπου είχαμε κανονίσει να παρακολουθήσουμε την ρετρό στρατιωτική παρέλαση στα πλαίσια του εορτασμού της αναπαράστασης της μάχης των οχυρών, που λάμβανε χώρα στην ευρύτερη περιοχή με κέντρο των εκδηλώσεων το οχυρό Ρούπελ. 

Το προσωπικό που συμμετείχε στην παρέλαση, καθώς και τα οχήματα, θα τα βλέπαμε και την επόμενη ημέρα στην αναβίωση. 

Εντύπωση μας έκανε τα πολύ καλά συντηρημένα οχήματα, αλλά και τα ωραία φορέματα που φορούσαν οι κυρίες. 

Μετά το πέρας της παρέλασης, ακολούθησε χορός, στη Λέσχη Αξ/κων της πόλης, όπου είχαν παρατάξει και τα οχήματα. 

Μετά τις απαραίτητες φωτογραφίες, πήγαμε για φαγητό σε μια ταβέρνα (χάρτης) που γνώριζε ο Σπήλιος. 

Ταβέρνα "Το Γεφύρι"

Επιστρέψαμε αργά το βραδάκι στο ξενώνα μας, χορτάτοι από φαΐ, αλλά και εικόνες. 

Ημέρα 3η Κυριακή 12 Μαΐου 2019 (Ρούπελ– Άγκιστρο)

Ξυπνήσαμε το πρωί και φάγαμε το πρωινό μας στο ξενώνα. Σήμερα θα πάμε στο οχυρό Ρούπελ όπου κάθε χρόνο, από το 2016, γίνεται αναπαράσταση της μάχης των οχυρών. Άλλωστε, αυτή ήταν και η κεντρική ιδέα της εκδρομής μας. Η απόσταση που μας χωρίζει μέχρι τα οχυρά είναι 40 χλμ. 

Πριν σας γράψω για την εμπειρία μας, θέλω πρώτα να πω λίγα λόγια για το οχυρό Ρούπελ. 

Το Ρούπελ ήταν το μεγαλύτερο από τα 21 συνολικά οχυρά της περιοχής. Για τη κατασκευή του απαιτήθηκαν 387.000 ημερομίσθια και 111.540.000 δραχμές. Αποτελείται από 6 οχυρά συγκροτήματα, εκ των οποίων τα 3 επικοινωνούν μεταξύ τους με υπόγειες στοές. 

Το μήκος των στοών επικοινωνίας ήταν 4.251 μέτρα και το ανάπτυγμα των υπόγειων καταφυγίων 1.849 μέτρα. 

Η φρουρά αποτελείτο από 27 αξιωματικούς (προβλεπόμενη δύναμη 44) και 950 οπλίτες (προβλεπόμενη δύναμη 1.353) (Περισσότερες πληροφορίες...)

Διοικητής ήταν ο Ταγματάρχης Πεζικού Δουράτσος Γεώργιος.

Ο Γεώργιος Δουράτσος γεννήθηκε το 1894 στην Άνω Σύρο. Η κήρυξη του Β΄ Π.Π. και ο Ελληνοϊταλικός Πόλεμος θα τον βρει διοικητή του Οχυρού Ρούπελ. Η ψυχραιμία, η μεθοδικότητά του, το πνεύμα συνεργασίας και η πίστη στο δίκαιο του αγώνα, είχε ως αποτέλεσμα να καταφέρει να «κάμψει» το γόητρο της ισχυρότερης πολεμικής μηχανής της Ευρώπης, αφού παρά τη λυσσαλέα επίθεση των γερμανικών στρατευμάτων από έδαφος και αέρα, το Ρούπελ δεν έπεσε στα χέρια του εχθρού. Την περίοδο της κατοχής ο Γεώργιος Δουράτσος, έλαβε μέρος στην Εθνική Αντίσταση, ενώ μετά την Απελευθέρωση τοποθετήθηκε Διοικητής της Στρατιωτικής Διοίκησης Δυτικής Μακεδονίας, όπου διηύθυνε επιχειρήσεις στη διάρκεια του καταστροφικού Εμφυλίου Πολέμου. Αποστρατεύτηκε το 1950 με το βαθμό του Υποστρατήγου. Απεβίωσε το 1981 σε ηλικία 87 ετών.

Όταν φτάσαμε λίγο πριν την αρχή του δρόμου, που οδηγεί προς το φυλάκιο του οχυρού Ρούπελ, μείναμε έκπληκτοι από το πόσο κόσμος είχε έρθει. Δεκάδες λεωφορεία παρκαρισμένα δεξιά στην εθνική οδό και οι επιβάτες να έχουν πάρει τον ανηφορικό ασφαλτοστρωμένο για το φυλάκιο δρόμο με τα πόδια, μια απόσταση 5 χλμ περίπου. Τα αυτοκίνητα ήταν παρκαρισμένα κατά μήκος του στενού δρόμου. Όσο πλησιάζαμε το οχυρό, τόσο πιο δύσκολα γινόταν η κυκλοφορία μας. Παντού πεζοί. Κάθε τόσο μου έρχονταν η εικόνα της αφίσας που είχαν αναρτήσει οι διοργανωτές στη σελίδα τους στο facebook που έλεγε “ΟΣΟ ΝΩΡΙΤΕΡΑ, ΤΟΣΟ ΚΑΛΥΤΕΡΑ”. Πόσο, μα πόσο δίκιο είχαν. Ευτυχώς ήμασταν με τα μηχανάκια και καταφέραμε να φτάσουμε μέχρι πάνω – πάνω στο φυλάκιο, όπου υπήρχε ένας μικρός χώρος για στάθμευση. Παρκάραμε προσεκτικά τις μηχανές, μιας και κάτω είχε χώμα. 

Όσο πλησιάζαμε τον χώρο όπου βρίσκονταν τα εκθεσιακά περίπτερα, τόσο πιο καθαρά και αναγνωρίσιμη γίνονταν η μουσική που έπαιζε από τα μεγάφωνα. Ήταν το στρατιωτικό εμβατήριο «Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει», που σε τοποθετούσε αμέσως στο κλίμα. Στη συνέχεια φωτογραφίσαμε τους συμμετέχοντες στην αναβίωση, οι οποίοι δεν ήταν μόνο από την Ελλάδα, αλλά και από άλλες χώρες. 

Κάπου εκεί στα περίπτερα ακούσαμε ότι ο κόσμος που είχε έρθει να παρακολουθήσει το γεγονός, ήταν περίπου 10.000.

Μετά από λίγο πιάσαμε μια θέση στο λόφο απέναντι από το μέρος όπου θα εκτυλίσσονταν η αναβίωση. Εκείνη τη στιγμή ακούγονταν η φωνή της Βέμπο από τα μεγάφωνα, που ερμήνευε ένα εθνικό τραγούδι. Ένα ελαφρύ ρίγος με διαπέρασε εκείνη τη στιγμή. Όχι άδικα χαρακτηρίστηκε «Τραγουδίστρια της Νίκης».

Τα μεγάφωνα σιωπούν προς στιγμήν. Αλεξιπτωτιστής ελευθέρας πτώσεως εμφανίζεται από τα αριστερά μας, με την Ελληνική σημαία δεμένη πάνω του να κυματίζει. Ακούγεται σάλπισμα. Ανάγνωση Ημερησίας Διαταγής. Σειρήνες αρχίζουν να ακούγονται. "Δεχόμαστε επίθεση". Από τα μεγάφωνα ακούγεται μια γυναικεία κρυστάλλινη φωνή που ξεκινάει την περιγραφή της αναβίωσης με την εξής πρόταση «Κυριακή 6 Απριλίου 1941, η γερμανική επίθεση εκδηλώθηκε στις 05:15 το πρωί…».

Για την επόμενη μια ώρα, η φωνή από τα μεγάφωνα και η αναβίωση που παρακολουθούσαμε, μας μετέφεραν την αγωνία του Διοικητή Δουράτσου και όλων εκείνων των Ελλήνων Ηρώων, που αντιστάθηκαν με αξιοπρέπεια. Μάχες σώμα με σώμα μέσα στις στοές, συνεχείς βομβαρδισμοί και τηλεγραφήματα που μιλάγανε για παράδοση. 

Την ώρα που ξετυλίγονταν η ιστορία του Οχυρού και των Αντρών του μπροστά στα μάτια μας, ένιωσα συγκίνηση, ρίγος και υπηρηφάνεια. Πιστέψτε με. Δεν ήμουν ο μόνος.Το μυαλό έκανε ταχύτατες σκέψεις, τα μάτια βούρκωσαν, η καρδιά χτυπούσε πιο δυνατά, έκανα με το χέρι να σκουπίσω το δάκρυ που κυλούσε πάνω στο μάγουλο και μια βαθιά ανάσα βγήκε από τα σωθικά μου.

Άραγε πως μπορούμε να ξεπληρώσουμε, τους προγόνους μας, που μας χάρισαν τούτο εδώ τον τόπο να ζούμε ελεύθεροι;

Η αναβίωση τελείωσε με την εξής φράση «Τιμή και Δόξα λοιπόν στους πεσόντες και στους υπερασπιστές των Οχυρών». Ο κόσμος ξεσπά σε χειροκροτήματα. Ρούπελ Μακεδονικές Θερμοπύλες 1941. 

Μεγάλο μάθημα το σημερινό! 

Ήταν η τέταρτη χρονιά που γίνονταν η συγκεκριμένη εκδήλωση και σας προτείνω οπωσδήποτε να το κανονίσετε κάποια στιγμή. Για φέτος, λόγω κορονοϊού, αναβάλλεται η αναβίωση σύμφωνα με τον παρακάτω ιστότοπο: 

https://epiloges.tv/quot-thyma-quot-toy-koronoioy-kai-i-anaviosi-tis-machis-toy-ochyroy-roypel/

Αναχωρώντας από το φυλάκιο του Ρούπελ για να πάμε στο Άγκιστρο, φημισμένο για τις ιαματικές του πηγές και λουτρά, σκεφτόμουν τι θα έχανα αν πήγαινα στη δρακόλιμνη. Ρε συ Πέτρο! Είναι από τις πιο ωραίες, για να μην πω η πιο ωραία, θεματική εκδρομή που έχω κάνει! 

Μπαίνοντας στο Άγκιστρο, των 370 κατοίκων, αλλά πολύ τουριστικού λόγω των λουτρών, κατευθυνθήκαμε προς το ξενοδοχείο Χαμάμ στην άκρη του χωριού. Ο Πέτρος είχε κανονίσει ένα χαμάμ prive για την παρέα. Για τους περισσότερους από εμάς, ήταν η πρώτη φορά. Πληρώσαμε 4€ το άτομο, συν 1€ για την πετσέτα. 

Για 45 λεπτά κάναμε σαν παιδιά, κάνοντας παιχνίδια με τις φωνές που αντιλαλούσαν σε τόσο μικρό χώρο και υψηλά ποσοστά υγρασίας. Η θερμοκρασία του νερού μέσα στην πισίνα είναι στους 40,5 βαθμούς.

Όταν κάποια στιγμή οι γυναίκες έφυγαν, (κάνα δεκάλεπτο νωρίτερα πριν τελειώσει η ώρα μας), ξετυλίξαμε όλα τα ταλέντα μας και η βλακεία πήγε γόνα. Ένα είναι σίγουρο, ότι το ευχαριστηθήκαμε όλοι. Ξανανιώσαμε. 

Με αυτά και με αυτά, η ώρα είχε πάει πέντε και μας είχε ανοίξει η όρεξη για τα καλά. Είπαμε να τσιμπήσουμε κάτι ώστε να κρατήσουμε την όρεξη για το βράδυ. Είπαμε να είναι κάπου κοντά στο Λιθότοπο και επιλέξαμε να πάμε στην Ηράκλεια. Πηγαίνοντας για εκεί και στο ύψος του Σιδηρόκαστρου, μας σταμάτησε η τροχαία. Δεν είχαμε κάνει κάποια παράβαση. Τυπικός έλεγχος ήταν. Στην Ηράκλεια όταν φτάσαμε, άλλοι πήγαν για "ψωμάκια", άλλοι για καζάν ντιπί, άλλοι για καφέ και άλλοι για συνδυασμό των παραπάνω. 

Το βραδάκι δειπνήσαμε στη ταβέρνα του Βυζιώτη, στο γειτονικό Δασοχώρι. Εκεί βρεθήκαμε τυχαία με τον φίλο Νίκο Αραμπατζή και τα είπαμε για αρκετή ώρα. 

4η ημέρα Δευτέρα 13 Μαΐου 2019

Η επιστροφή ποτέ δεν είναι το αγαπημένο μέρος ενός ταξιδιού, γιατί σημαίνει και το τέλος του. Ειδικά αν η παρέα είναι ευχάριστη και έχεις περάσει όμορφα όπως στην περίπτωσή μας, σίγουρα δεν θέλεις να τελειώσει. Φορτώσαμε τα μηχανάκια και βούρ για την κατηφόρα. Ο καιρός κατά τόπους ήταν βροχερός. 

Το απόγευμα φτάσαμε Αθήνα, εκτός του Κυριάκου που συνέχισε για Καλαμάτα και έφτασε κατά τις εννιά. Ο γνώριμος ήχος ειδοποίησης του messenger άρχισε να ακούγεται. Τα μηνύματα που γράφουμε λένε: «Φτάσαμε καλά». 

Όλοι ασφαλείς πια στα σπίτια και η εκδρομή θεωρείται επιτυχής! 

Καλά ταξίδια σε όλους! Καλό αντάμωμα στους δρόμους!