Ιστορίες μοτοσυκλέτας - Motorcycle stories

Κείμενο: Κώστας Μανούσος/Πέτρος Πίκολης            Φωτογραφίες: Από τους  συμμετέχοντες Κάπως έτσι κανονίσαμε για το Ρούπελ   Εδώ και δυο χρόνια περίπου, έχω κολλήσει με τις δρακόλιμνες που υπάρχουν στη χώρα μας. Αν θυμάμαι καλά, πρέπει να είναι έξι και έχω επισκεφτεί μόνο μία εξ αυτών, την δρακόλιμνη του Σμόλικα, όταν κάναμε την χειμερινή μοτοεκδρομή το 2017 με τον Σωτήρη και τον Γιάννη .  Φέτος το Μάιο είχα κατά νου να επισκεφτώ τη δρακόλιμνη Βερλίγκα . Η περίπτωση της εκδρομής σε δρακόλιμνη συνδυάζει μοτοσυκλέτα, πεζοπορία, σκηνή και φύση. Ιδανικός συνδυασμός αν με ρωτήσεις, αλλά όχι για όλους (η Άντζελα ούτε να ακούσει για σκηνή). 

Κείμενο: Κώστας Μανούσος            Φωτογραφίες, Βίντεο: Από τους  συμμετέχοντες              Ενδιαφέρον είχε στην φετινή χειμερινή μοτοεκδρομή η ανομοιομορφία μηχανών (από 300 έως 1200 κυβικά) και αναβατών (από 25 έως 70+ ετών). Όλοι και όλοι πέντε άτομα. Ο Δημήτρης με Yamaha X Max 300 και εμπειρότερος όλων. Ο Πέτρος με Honda Crosrunner 800 με αγάπη για την φύση και τη φωτογραφία. Ο Γιάννης με Ducati Multistrada 1200, ο γρήγορος της παρέας. Ο Σταύρος με Kymco People 300, νεοεισερχόμενος στο ταξίδι με μηχανή και βενιαμίν της παρέας και τέλος εγώ με Beverly 350 με όρεξη για πολλά επαρχιακά χιλιόμετρα.

Κείμενο: Κώστας Μανούσος            Φωτογραφίες: Από τους  συμμετέχοντες Το φετινό καλοκαίρι οδεύει προς το τέλος του, τουλάχιστον ημερολογιακά, γιατί στα δικά μας τα μέρη (Μεσσηνία) η καλοκαιρία κρατά μέχρι και τα τέλη Οκτωβρίου, όπου ο κόσμος πηγαίνει στην παραλία για βουτιές και   για τις τελευταίες δόσεις   βιταμίνης D από τον ήλιο. Την προτελευταία Πέμπτη του Αυγούστου λοιπόν, ξεκινήσαμε με τον Σταύρο για τους καταρράκτες Νέδας , εξοπλισμένοι με τα απαραίτητα για την συγκεκριμένη βόλτα όπως πέδιλα, μαγιό, πετσέτες και την καλή μας διάθεση όπως πάντα. Για τον μοτοσικλετιστικό εξοπλισμό δεν κάνω αναφορά, καθώς το θεωρώ αυτονόητο ότι πρέπει να τον φοράμε κάθε φορά που ανεβαίνουμε στις μηχανές.

Στο βάθος η Matera Κείμενο: Κώστας Μανούσος            Φωτογραφίες: Από τους  συμμετέχοντες Στις ημέρες καραντίνας που βρισκόμαστε λόγω κορονοϊού (Μάρτιος 2020), μου δόθηκε η ευκαιρία να γεμίσω δημιουργικά το χρόνο μου. Έτσι λοιπόν αποφάσισα να ενημερώσω το Blog μου. Ξεκίνησα από τα μεγαλύτερα σε διάρκεια και τα πιο παλιά ταξίδια που είχα γραμμένα σε ημερολόγια. Το Πυρηναία – Χώρα Βάσκων ήταν το πρώτο και τώρα είναι η σειρά του ταξιδιού της επικεφαλίδας. 

Κείμενο: Κώστας Μανούσος            Φωτογραφίες & Βίντεο: Κώστας Μανούσος             Η εκδρομή μας μέσα από πέντε λέξεις. Η εκδρομή, το πρόβλημα, η στεναχώρια, η λύση και η συνέχεια που είναι και το σημαντικότερο. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Απρίλιος 2018. Λίγο μετά το Πάσχα σχεδιάσαμε με την Άντζελα την εκδρομή του Αγίου Πνεύματος που φέτος έπεφτε τέλη Μαΐου, μια ανοιξιάτικη – καλοκαιρινή εκδρομή στην υπέροχη και αγαπημένη Ήπειρο, προς Κόνιτσα μεριά και βορειότερα.

Κείμενο: Κώστας Μανούσος            Φωτογραφίες: Από τους  συμμετέχοντες           Η φετινή χειμερινή εκδρομή ήταν κάπως ιδιόρρυθμη και αυτό γιατί    πρώτον έγινε το Φθινόπωρο και δεύτερον γιατί συνδυάσαμε πεζοπορία και διανυκτέρευση στο βουνό. Όπως είχε αναφερθεί και στην εκδήλωση, ο τελικός μας προορισμός ήταν η δρακόλιμνη Σμόλικα, που βρίσκεται σε υψόμετρο 2200 μέτρων, ακριβώς κάτω από την κορυφή του Σμόλικα (2637 μέτρα).

Κείμενο: Κώστας Μανούσος Φωτογραφίες: Από τους συμμετέχοντες           Το ταξίδι που περιγράφω παρακάτω, είναι από τα πρώτα που σου έρχονται στο μυαλό όταν βρεθείς με την κατάλληλη παρέα και λες ιστορίες. Γιατί όμως αυτό το ταξίδι είναι ψηλά στη λίστα; Μπορώ να απαριθμήσω αρκετούς λόγους και θα το διαπιστώσετε και εσείς οι ίδιοι όσο προχωράτε στο κείμενο, αλλά θα αρκεστώ σε τρεις. Ο πρώτος απ ’αυτούς είναι ότι ο συνταξιδιώτης μου, που είναι γυναίκα και σύντροφός μου, κάνει το ταξίδι με την δική της μοτοσικλέτα.